|
Escrito por Xabier Macías
|
 Xabier Macías-. Cando, a comezos de 2008, as entidades [1] con experiencia de participación nos foros mundiais de Porto Alegre, Mumbai e Nairobi convocaron unha asemblea de movementos sociais galegos, moita xente pensou que a iniciativa serviría unicamente para conmemorar o Día de Acción Global celebrado daquela de xeito descentralizado, en substitución da tradicional cita anual do movemento antiglobalización. Enganáronse. |
|
|
Escrito por FSGal
|
|
Relación dalguns artigos publicados sobre o desenvolvementos do Foro Social Galego. |
|
|
Escrito por Alfredo Iglesias Diéguez
|
|
Alfredo I. Diéguez-. …fronte a ese discurso ideolóxico -e mortífero-, existen alternativas posibles; alternativas elaboradas dende a teoría democrática e socialista apostando polo progreso social, a soberanía dos pobos e a defensa ecolóxica da natureza; alternativas posibles que seguro sairán á palestra no vindeiro I Foro Social Galego… |
|
|
Escrito por Manoel Santos
|
|
Manoel Santos (Diagonal)-. Logo da resaca deixada polo movemento Nunca Máis e o progresivo distanciamento entre o Bloque Nacionalista Galego, que actualmente comparte o poder xunto ao PSOE, e os movementos sociais "antihexemónicos", estes experimentan un prometedor rexurdir. |
|
|
Escrito por Manoel Santos
|
|
Manoel Santos-. O pasado día 7 unha representación de movementos sociais fomos recibidos no Parlamento galego por membros dos tres grupos –Laura Seara (PSdeG), Carlos Aymerich (BNG) e Roberto Castro (PP)– e mais a vicepresidenta da institución, Tereixa Paz. |
|
|
Escrito por Manoel Santos/Imanol Dorca
|
|
M.S e I. D. (Altermundo)-. A existencia dun Foro Social Galego como espazo de intercambio entre os movementos sociais cómpre máis ca nunca agora que o sistema amosa a súa febleza. A consolidación dunha Asemblea de Movementos Sociais como aparello de accións comúns para acadar obxectivos concretos aínda máis. |
|
|
Escrito por Alfredo Iglesias Diéguez
|
|
Alfredo I. Diéguez-. Na década dos noventa alzouse cunha potente voz o discurso da fin da historia; os tempos eran chegados: o capitalismo triunfante, vencido por fin o socialismo real, alzábase como único sistema viable e sen alternativa posible. |
|
|
Escrito por David Rodríguez Rodríguez
|
|
 David R. Rodríguez-. A «Restauración», tal como chama Alain Badiou á hexemonía do pensamento conservador e postmoderno que domina intelectualmente desde 1970 até os nosos días, rexeita a idea do «nosoutros». Conscientes dos excesos cometidos durante o século XX en nome dos ideais colectivos é tempo de articular un «nosoutros» dispar e respectuoso coa súa diversidade. O espírito dos Foros Sociais pode ser o camiño a seguir.
|
|
|
Artigos FSGal